Cyfrowy paszport produktu 2026: co czeka sklepy?

Kluczowe terminy dla sklepu

Pięć dat porządkuje cały temat — każda wraca w dalszej części artykułu:

• 18 lutego 2027 — pierwszy obowiązkowy paszport produktu: baterie LMT (np. do e-bike'ów), EV i przemysłowe powyżej 2 kWh (rozporządzenie 2023/1542, art. 77, 2023).
• 19 lipca 2026 — zakaz niszczenia niesprzedanej odzieży, dodatków i obuwia obowiązuje już duże firmy (ESPR, art. 24–26, 2024).
• 27 września 2026 — dyrektywa EmpCo o deklaracjach środowiskowych (2024) stosowana w całości.
• około 2029 — spodziewany start paszportu dla tekstyliów i odzieży: akt delegowany planowany na 2027 rok plus co najmniej 18 miesięcy okresu przejściowego (szacunek na podstawie art. 4 ESPR).
• 20 lipca 2026 — Komisja uruchomiła rejestr paszportów cyfrowych; sześć z ośmiu norm technicznych jest już zharmonizowanych.

Czym jest cyfrowy paszport produktu?

Cyfrowy paszport produktu (DPP) to zestaw danych o konkretnym produkcie, dostępny elektronicznie za pośrednictwem nośnika danych — w praktyce najczęściej kod QR na produkcie, opakowaniu lub w dokumentacji. Tak definiuje go rozporządzenie ESPR 2024/1781 (art. 2 pkt 28–30), które weszło w życie 18 lipca 2024 roku. To nie jest jeden plik PDF: dane mają być oparte na otwartych standardach, odczytywalne maszynowo i niezależne od jednego dostawcy (art. 10). ESPR jest przy tym rozporządzeniem ramowym — samo nie nakłada obowiązku paszportu na żadną grupę produktową. Obowiązki powstają dopiero w aktach delegowanych, wydawanych osobno dla każdej kategorii, i to one określą zakres danych, poziom szczegółowości (model, partia czy pojedynczy egzemplarz) oraz miejsce nośnika.

Kogo i od kiedy obowiązuje DPP?

Na sierpień 2026 żaden produktowy akt delegowany ESPR nie został przyjęty — jedyny twardy termin paszportowy pochodzi z osobnego rozporządzenia bateryjnego. Harmonogram pozostałych kategorii wynika z planu prac Komisji na lata 2025–2030, przyjętego 16 kwietnia 2025. Daty w nim są indykatywne:

Dwa wiersze liczą się najbardziej. Baterie: od 18 lutego 2027 każda bateria LMT, bateria EV i przemysłowa powyżej 2 kWh bez paszportu dostępnego przez kod QR nie może zostać wprowadzona do obrotu. Tekstylia i odzież — najczęstszy asortyment sklepu multibrand: akt delegowany jest planowany na 2027 rok, a po nim obowiązuje co najmniej 18-miesięczny okres przejściowy, więc zgodności należy się spodziewać około 2029 roku.

Jak czytać te daty

Daty aktów delegowanych to deklaracje z planu prac, nie przepisy — harmonogram już raz się przesunął (pierwsze akty oczekiwano na 2025/2026, dziś mowa o przełomie 2026 i 2027). Finalny kształt obowiązków poznasz dopiero w przyjętym akcie dla Twojej kategorii.

Co konkretnie musi sklep multibrand, a czego nie musi?

Sklep multibrand nie tworzy paszportów i ich nie rejestruje — ale będzie musiał je weryfikować i pokazywać. W terminologii ESPR sklep jest jednocześnie „dealerem” i „dystrybutorem”, z dwoma zestawami obowiązków:

• Bramka przyjęcia towaru (art. 30 ust. 2–3): zanim udostępnisz produkt na rynku, sprawdzasz, czy jest powiązany z paszportem zgodnie z aktem delegowanym; produkt bez paszportu nie może trafić do sprzedaży.
• Paszport przed zakupem (art. 31 ust. 2 i art. 9 ust. 2): paszport ma być łatwo dostępny także dla potencjalnych klientów jeszcze przed zawarciem umowy — również w sprzedaży na odległość. Dla e-commerce oznacza to, że paszport musi być widoczny już w ofercie; mail po zakupie to za późno.
• Ewidencja przez 10 lat (art. 36 ust. 2): na żądanie organu wskazujesz, kto dostarczył Ci produkt i do kogo trafił dalej — z ilościami i modelami; odpowiedź w 15 dni.

Rejestracja paszportów w unijnym rejestrze to obowiązek podmiotu wprowadzającego produkt do obrotu, czyli zwykle producenta lub importera (art. 13). Uwaga na dwa wyjątki: jeśli importujesz spoza UE albo sprzedajesz produkty pod własną marką, sam wprowadzasz produkt do obrotu — i przejmujesz pełen zestaw obowiązków producenta, łącznie z rejestracją.

Skąd sklep weźmie dane paszportowe od kilkudziesięciu marek?

Prawo daje Ci konkretny mechanizm: podmiot wprowadzający produkt do obrotu musi bezpłatnie dostarczyć sklepom cyfrową kopię nośnika danych lub unikalnego identyfikatora w maksymalnie 5 dni roboczych od żądania (art. 10 ust. 3 ESPR). Po Twojej stronie zostają dwie rzeczy. Rewizja umów z markami: zapis o dostarczaniu danych paszportowych przy najbliższym odnowieniu warunków kosztuje niewiele, a jasno rozdziela odpowiedzialność. Do tego jedno miejsce na dane produktowe — PIM, ERP albo platforma sklepowa — bo dane od kilkudziesięciu dostawców w arkuszach i mailach nie przejdą weryfikacji przy przyjęciu towaru. Skalę problemu pokazuje badanie IW Köln na 1 078 niemieckich firmach (Intereconomics, 2025): tylko około połowy firm w ogóle udostępniało cyfrowe dane produktowe, a z tej połowy zaledwie 18% w formie ustandaryzowanej. Przygotowania do DPP podjęło 4% badanych. To dane z rynku niemieckiego (jesień 2024) — trudno jednak zakładać, że polski wygląda lepiej.

Ile kosztuje przygotowanie do DPP?

Uczciwa odpowiedź: wiarygodnych szacunków kosztu „per firma” nie ma — ocena skutków ESPR (2022) wprost uznaje koszty za trudne do kwantyfikacji, a krążące po sieci widełki nie mają podstawy źródłowej. Policzalne są tylko wycinki: druk identyfikatora na sztuce to ułamki eurocenta, a certyfikacja zawartości recyklatu w tekstylnym przykładzie Komisji kosztuje od 2 232 EUR przy jednym certyfikowanym artykule do 575 EUR za artykuł przy pięćdziesięciu — silny efekt skali. Dostawcy oprogramowania DPP podają widełki od tysięcy do dziesiątek tysięcy euro rocznie; traktuj je wyłącznie poglądowo — pochodzą od firm, które te narzędzia sprzedają. Z konsultacji Komisji wynika zresztą, że koszt był najrzadziej wskazywanym wyzwaniem (25% respondentów) — najczęściej wskazywano złożoność produktów i danych w łańcuchu dostaw (79%) oraz wiarygodność informacji (74%). Jeśli chcesz poznać swój punkt wyjścia, zacznij nie od zakupu narzędzia, lecz od audytu danych produktowych: Diagnoza ecommerce w takim zakresie to 12–22 tys. zł netto i 2–4 tygodnie pracy.

Czy kupować już wtyczkę lub platformę DPP?

Dla typowego asortymentu sklepu multibrand — jeszcze nie, z przyczyn czysto obiektywnych. Zakres danych, który paszport ma pokrywać, określą dopiero akty delegowane; dla odzieży takiego aktu nie ma, więc nikt nie sprzeda Ci dziś „w pełni zgodnej” wtyczki DPP dla tekstyliów. Sześć z ośmiu norm technicznych (wymiana danych, identyfikatory, API) zharmonizowano 15 lipca 2026; dwie wciąż są w przygotowaniu. Dojrzałe platformy PIM dopiero budują funkcje paszportowe, zwykle w postaci konektorów partnerskich zamiast natywnych modułów. Rynek narzędzi będzie dojrzewał razem z aktami delegowanymi; kupując dziś, płacisz za zgadywanie wymagań. Odwrotna kolejność ma sens: uporządkowane dane produktowe przeniesiesz do dowolnego narzędzia, a żadne narzędzie nie naprawi danych, których nie masz.

Kiedy nie musisz się spieszyć?

Są co najmniej cztery sytuacje, w których spokojna obserwacja jest lepszą decyzją niż inwestycja. Jeśli Twój asortyment leży poza kategoriami planu prac na lata 2025–2030 — obserwuj, nie inwestuj: plan obejmuje m.in. tekstylia, opony, aluminium, meble i materace, ale nie wszystko, co sprzedaje polski e-commerce. Zakaz niszczenia niesprzedanej odzieży wiąże dziś tylko duże firmy; średnie dopiero od 2030 roku, a mikro- i małe są wyłączone. Towar wprowadzony do obrotu przed datą stosowania aktu delegowanego można co do zasady dosprzedać — obowiązek dotyczy pierwszego wprowadzenia na rynek UE (to wniosek z definicji w ESPR, a akty delegowane mogą uregulować szczegóły inaczej). Jest wreszcie argument z historii: harmonogram już się przesuwał, a przeinwestowanie w zgodność z przepisami, których finalnego kształtu nikt nie zna, bywa równie kosztowne jak spóźnienie.

Co zrobić do końca 2026 roku?

Zależy od profilu asortymentu — cztery typowe scenariusze:

1. Sprzedajesz baterie, e-bike'i lub sprzęt z bateriami przemysłowymi: działaj teraz. Termin 18 lutego 2027 zapisano wprost w rozporządzeniu, a bez paszportu produkt nie wejdzie do obrotu.
2. Odzież lub obuwie, duża firma: zakaz niszczenia niesprzedanych sztuk już Cię obowiązuje — domknij procedury zwrotów i niesprzedanych zapasów, a równolegle zacznij audyt danych produktowych.
3. Odzież lub obuwie, MŚP: audyt danych produktowych i zapis o danych paszportowych w umowach z markami przy najbliższym odnowieniu. Bez zakupu narzędzi.
4. Asortyment poza planem prac: obserwuj konsultacje Komisji dla swojej kategorii (kalendarium po polsku prowadzi strona informacyjna MRiT) i nie kupuj niczego „na zapas”.

Niezależnie od scenariusza wszystko sprowadza się do stanu danych produktowych — od niego zależy, ile ta zgodność będzie Cię kosztować.

Jak możemy pomóc

Ten artykuł jest neutralnym przewodnikiem — i taką samą rolę przyjmujemy w pracy: doradzamy, nie sprzedajemy narzędzi DPP i nie bierzemy prowizji od ich dostawców. Jeśli chcesz wiedzieć, na ile Twoje dane produktowe są gotowe na weryfikację paszportów, zacznij od niezależnej diagnozy ecommerce — wskażemy, gdzie te dane naprawdę są, czego brakuje i jaki pierwszy krok ma sens w Twojej skali.